Αγιοκατάταξη του Παπά–Τύχωνα του Αγιορείτη, του πνευματικού του Αγίου Παϊσίου

Δημοσιεύτηκε: Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026

Στην Αγιοκατάταξη του Παπά – Τύχωνα του Αγιορείτη, του πνευματικού του Αγίου Παισίου, προέβη σήμερα η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου η οποία συνεδριάζει στο Φανάρι υπό τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο. 

Ο μακάριος και θεοφόρος πατήρ Τύχων ο Ρώσος εγεννήθη στην ευσεβή γη της Ρωσίας κατά τα τέλη του 19ου αιώνος. Από νεαρά ηλικία εδείκνυε σημεία θείας κλήσεως· η καρδία του εστρέφετο προς την προσευχήν και η ψυχή του επόθει την ησυχίαν. Απεστρέφετο τα κοσμικά και αγαπούσε τα θεία, ως αν ήτο ήδη πολίτης του ουρανού.

Αφού εγκατέλειψε πατρίδα και συγγενείς διά την αγάπην του Χριστού, ήλθε εις το Άγιον Όρος, το περιβόλι της Παναγίας. Εκεί εκάρη μοναχός και έλαβε το άγιον σχήμα, ασκούμενος με ζήλον εις νηστείαν, αγρυπνίαν και προσευχήν. Αξιώθηκε και της ιερωσύνης, γι’ αυτό και εκλήθη από τους πατέρας παπα-Τύχων.

Κατοίκησε κυρίως εις ησυχαστικά μέρη της Αθωνικής ερήμου, όπου η ζωή του ήτο απλουστάτη. Τροφή ολίγη, ένδυμα πτωχικόν, ανάπαυσις ελαχίστη. Η χαρά του ήτο η ευχή του Ιησού και η μνήμη του Θεού. Πολλές νύχτες έμενε άυπνος προσευχόμενος με δάκρυα για όλον τον κόσμο, όπως εμαρτύρησαν όσοι τον έζησαν.

Ήτο άνθρωπος απλότητος παιδικής. Η καρδιά του δεν εγνώριζε πονηρίαν, και ο λόγος του ήτο πράος και γλυκύς. Όταν κάποιος επήνει την αρετήν του, εκείνος έλεγε: «Εγώ δεν έχω τίποτε καλό· ο Θεός είναι καλός».

Διά την καθαρότητα της ψυχής του έλαβε χάριν παρηγορίας· όποιος τον επλησίαζε έφευγε ειρηνεμένος. Δεν εδίδασκε με λόγους πολλούς, αλλά με την παρουσία του. Η σιωπή του ήτο διδαχή, και το βλέμμα του προσευχή.

Ιδιαιτέραν σχέσιν απέκτησε με τον όσιον Παίσιον τον Αγιορείτην, ο οποίος νέος ασκητής έζησε πλησίον του και τον εθεώρει πνευματικόν πατέρα. Ο άγιος Παίσιος έλεγε ότι ο παπα-Τύχων ήτο άνθρωπος άκακος, γεμάτος θείαν χάριν, και ότι η προσευχή του εστήριζε πολλούς ανθρώπους που δεν το ήξεραν.

Όταν έφθασε ο καιρός της αναχωρήσεώς του, ο μακάριος γέρων το προεγνώρισε. Προετοιμάσθηκε με ευχαριστίαν, εκοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων και ανέπεμψε δοξολογίαν. Έπειτα παρέδωσε την ψυχήν του ειρηνικώς, ως να αποκοιμήθηκε, το έτος 1968, αφήνοντας οπίσω μνήμην οσίου και ευωδίαν πνευματικήν.